ไทย | English  
 

สไบทิพย์ (ปุ้ม) แสงเพชร



สไบทิพย์ (ปุ้ม) แสงเพชร
หลังจากมีลูกชายมาแล้วห้าคน  สาบานฝันอยากได้ลูกสาวมาโดยตลอด  ในเวลาที่เธอทำงานอยู่ในไร่เล็กๆ ในจังหวัดศรีสะเกษ เธอมักจะจินตนาการถึงชุดกระโปรง และแปรงหวีผมของเด็กสาว ถึงแม้ว่าครอบครัวของเธอจะยากจน เธอและสามีต่างรู้สึกตึ่นเต้นอย่างมากกับลูกสาวคนแรก และอดใจไม่ไหวที่จะได้เห็นใบหน้าที่สวยงามของลูกสาว  เพียงแต่เมื่อลูกสาวของเธอถือกำเนิดมา และพวกเขาได้เห็นว่ารอยยิ้มของลูกสาวนั้นไม่ได้เหมือนกับรอยยิ้มที่พวกเขาจินตนาการเอาไว้ สไบทิพย์ตัวน้อยเกิดมาพร้อมกับอาการปากแหว่งเพดานโหว่ 
แม้ว่ารอยยิ้มของสไบทิพย์จะไม่เหมือนรอยยิ้มที่พ่อแม่ของเธอวาดหวังเอาไว้ เธอก็ไม่ได้สวยงามน้อยลงเลยในสายตาของพ่อและแม่ที่รักเธอตั้งแต่แรกเห็น และแม้ว่าความรักของพ่อแม่จะแข็งแกร่งพอที่จะปกป้องลูกสาวของพวกเขา แต่มันก็ไม่มากพอที่จะปิดกั้นความกลัวของพวกเขาตอนที่พวกเขาพยายามที่จะป้อนอาหารให้กับสไบทิพย์ พวกเขารู้สึกวิตกกังวลถึงอนาคตของเธอ สาบานจะต้องใช้เวลาในตอนกลางคืนกอดลูกสาวตัวน้อยเอาไว้ และค่อย ๆ ป้อนอาหารลูกสาวด้วยกระบอกฉีดยาเพราะสไบทิพย์ไม่สามารถดื่มนมได้เหมือนเด็กอื่นๆ เธอเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าที่จะต้องดูแลลูกที่กินนมไม่เคยอิ่ม และหิวอยู่ตลอดเวลา ถึงกระนั้นความสุขที่ได้ลูกสาวสมใจก็มอบพลังให้กับเธอ เธอคอยมองใบหน้าลูกสาวและรู้สึกได้ถึงความรักอันเปี่ยมล้น แต่นั่นก็เจือด้วยความรู้สึกเศร้าใจเมื่อคิดไปว่าคนอื่นๆ อาจจะไม่เคยมองเห็นความพิเศษ และความสวยงามของลูกสาวของเธอ 
หลายปีผ่านไปสภาพทางร่างกายของสไบทิพย์ในการกินอาหารไม่ได้ยากลำบากอีกต่อไป แต่เธอกลับมีสภาพทางจิตใจที่เลวร้ายลงเรื่อย ๆ เหมือนกับเด็กเล็กๆ ทุกคน สไบทิพย์ชอบเล่น และอยากมีเพื่อน แต่บรรดาเพื่อนบ้านต่างไม่ยอมให้ลูกๆ ของพวกเขาเล่นกับเธอ การเข้าโรงเรียนก็ไม่ได้ช่วยให้เธอหายจากการถูกโดดเดี่ยว เพราะเด็กนักเรียนต่างปฏิเสธเธอ เธอมักใช้เวลาทั้งวันอย่างโดดเดี่ยวกับกิจกรรมที่ทำให้เธอรู้สึกมีความสุข นั่นคือการเต้นรำ สาบานเป็นคนเดียวที่เฝ้าดูลูกสาวของเธอเต้นรำ และรู้สึกมีความสุขที่ได้เห็นเธอหมุนตัวไปรอบๆ พร้อมกับรอยยิ้ม อย่างไรก็ดีภายในใจของสาบานก็ยังรู้สึกกลัวว่าลูกสาวของเธอจะไม่เคยรู้จักความสุขอย่างที่เธอหวังเอาไว้
สิ่งที่ทำให้เลวร้ายมากขึ้น คือการที่ได้รู้ว่าการผ่าตัดสามารถช่วยสไบทิพย์ได้ แต่งานที่แสนจะหนักในไร่เล็กๆ ของครอบครัว และงานเสริมของพ่อของเธอก็ทำเงินไม่มากพอสำหรับค่าผ่าตัด จนกระทั่งเธออายุได้ห้าขวบ พ่อแม่ของเธอจึงสามารถช่วยเธอได้โดยการไปที่การออกหน่วยของมูลนิธิสร้างรอยยิ้มที่โรงพยาบาลศรีสะเกษเพื่อเข้ารับการผ่าตัดโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ ทั้งสิ้น การขี่รถมอเตอร์ไซด์มาที่โรงพยาบาลใช้เวลาถึงสองชั่วโมง แต่เมื่อพวกเขามาถึงและเห็นคนอื่นๆ ที่มีปัญหาเหมือนๆ กัน พวกเขาต่างรู้สึกเต็มตื้นไปด้วยความหวังที่ว่าพวกเขาไม่ใช่ครอบครัวที่มีปัญหาเพียงลำพัง
ตอนนี้สาบานสามารถมองดูลูกสาวของตัวเองด้วยความรู้สึกตื่นเต้นและมีความสุข แทนที่จะรู้สึกกลัวและโศกเศร้า เพราะในที่สุดคนอื่นๆ บนโลกใบนี้ก็มองเห็นความสวยงามของลูกสาวที่เธอรู้สึกภาคภูมิใจตั้งแต่วันแรกที่เธอได้กอดลูกสาวเอาไว้ เธอมีความหวังว่าสไบทิพย์ตัวน้อยจะไม่ต้องใช้เวลาไปกับการเต้นรำอยู่คนเดียวอีกต่อไป แต่เธอจะมีความมั่นใจที่จะเต้นรำต่อหน้าคนอื่นๆ และสามารถมีชีวิตอย่างมีความสุขอย่างที่เธออยากให้ลูกสาวของเธอมี


อ่านเพิ่มเติมเรื่องรอยยิ้ม >

SHARE    
ช่วยเหลือ
มูลนิธิสร้างรอยยิ้ม ประเทศไทยอาศัยความเอื้ออาทรของผู้สนับสนุนในการเปลี่ยนแปลงชีวิตเพียงหนึ่งรอยยิ้มได้ตลอดเวลา

บริจาค
การสนับสนุนของคุณจะช่วยให้
 
ร่วมกิจกรรมกับเรา

หน้าแรก      บริจาค    คำถามที่ถูกถามบ่อย    ภาพรวมเว็บไซต์      ติดต่อเรา    

©2560 มูลนิธิสร้างรอยยิ้ม ประเทศไทย

สนใจบริจาค ติดต่อ: 02 075 2700-2 | มูลนิธิสร้างรอยยิ้ม | บ้านเลขที่ 12/2 ซอยเมธีนิเวศน์ สุขุมวิท ซอย 24 แขวงคลองตัน เขตคลองเตย กรุงเทพฯ 10110

*มูลนิธิสร้างรอยยิ้มเป็นองค์กรเอกชนที่ไม่แสวงหากำไร มีเลขประจำตัวผู้เสียภาษี: 0993000140478 และเลขจดทะเบียน: กท 1112